აშშ VS ირანი (1953 წ. აშშ-ის მიერ მოწყობილი გადატრიალება)

”ასე ვაპირებთ ჩვენ მოჰამედ მოსადეყის თავიდან მოშორობეას” – 1953 წლის ივნისში აშშ-ის იმდროინდელმა სახელმწიფო მდივანმა, ჯონ ფოსტერ დალესმა ამერიკელი პოლიტიკოსების ჯგუფს განუცხადა თავის მზაკვრული გეგმის შესახებ. აშშ-ის სახელმწიფო მდივანს ხელში ირანის პრემიერ-მინისტრის დამხობის გეგემა ეჭირა, რომელიც CIA-ის თანამშრომლის და აშშ-ის პრეზიდენტის თეოდორ რუზველტის შვილიშვილის, კერმიტ რუზვლეტის მიერ იყო მომზადებული.

ჯონ ფოსტერ დალესი

თავდაპირველად მოჰამედ მოსადეყის ლიკვიდაციის ინიციატივა ბრიტანელებისგან მოდიოდა, რადგანაც პრინციპული ირანელი ლიდერი საპარლამენტო მოძრაობას ჩაუდგა სათავეში ანგლო-ირანული ნავთობის კომპანიის ნაციონალიზაციის მოთხოვნით. ეს იყო ერთადერთი ნავთობის კომპანია, რომელიც ირანში ოპერირებდა. 1951 წლის მარტში მიღებულ იქნა კანონი ნაციონალიზაციის შესახებ, ხოლო აპრილში მოჰამედ მოსადეყი პარლამენტის აბსოლუტურმა უმრავლესობამ პრემიერ-მინისტრად აირჩია.

1 მაისს განხორციელდა ნაციონალიზაცია. როგორც მაშინ ირანის პრემიერ-მინისტრმა განაცხადა: ”ირანელმა ხალხმა საუნჯე გახსნა, რომელზეც იქამდე დრაკონი იჯდა”.

მოსადეყის მთავრობამ ბრიტანელებს ნავთობის ოპერაციებიდან 25%-იანი წმინდა მოგების წილი შესთავაზა, რათა ბრიტანელების გული მოეგო. ასევე ბრიტანელი თანამშრომლების უსაფრთხოების და დასაქმების პირობა მისცა, თუმცა როგორც შემდგომში გაირკვა ეს საკმარისი არ აღმოჩნდა. ბრიტანელებმა უგულუბელყვეს ირანელი ხალხის და პარლამენტის გადაწყვეტილება საკუთარ ქვეყანაში არსებული ერთადერთი ნავთობკომპანიის ნაციონალიზაციის შესახებ და თავისი იმპერიალისტური ზრახვების კვალდაკვალ მოინდომეს მთლიანად ჩაეგდოთ ხელში ნავთობკომპანია. ამისთვის კი მათ მოსადეყის თავი ჭირდებოდათ.

მოჰამედ მოსადეყი (ირანის პრემიერ-მინისტრი 1951-1953 წლებში)

ბრიტანელების მიერ ირანის ეკონომიკურად და პოლიტიკურად მოხრჩობის მცდელობები ვერ განხორციელდებოდა ამერიკელების აქტიური მხარდაჭერის გარეშე პრეზიდენტ ტრუმენის და ეიზენჰაუერის ადმინისტრაციის პირობებში. როდესაც ბრიტანელები იძულებულები გახდნენ დაეტოვებინათ ირანი, მათ ისღა დარჩენოდათ რომ დახმარებისთვის აშშ-ისთვის მიემართათ. 1952 წელს ჩერჩილის მთავრობამ კერმიტ რუზველტთან დაიწყო მოლაპარაკება, რომელიც რეალურად CIA-ის (ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტო) ახლო აღმოსავლეთის განყოფილების ხელმძღვანელი იყო.

ჯონ ფოსტერ დალესი გამორჩეული ანტიკომუნისტი იყო და მოსადეყში საფრთხეს ხედავდა, რადგანაც ეს უკანსაკნელი არ ემორჩილებოდა ანგლო-საქსურ დღის წესრიგს და საკუთარი ქვეყნის მართვას დამოუკიდებლად ცდილობდა. ის შიშობდა, რომ ცივი ომის დროს ირანი ნეიტრალიტეტს დაიკავებდა, ასევე არ მოსწონდა ირანის მიერ მთავრობის სოციალისტური იდეების მხარდაჭერა, რაც მაგალითად ნავთობკომპანიის ნაციონალიზაციაში გამოიხატა.

საქმე ისე შემოტრიალდა, რომ 1953 წელს მოჰამედ მოსადეყის დამხობის და ირანში სახელმწიფო გადატრიალების ოპერაცია უფრო ამერიკული იყო, ვიდრე ბრიტანული. 26 წლის შემდეგ კერმიტ რუზვლეტმა წიგნი დაწერა იმის შესახებ, თუ როგორ დაგეგმა CIA-მ ეს ოპერაცია. მან წიგნს ”კონტრგადატრიალება” დაარქვა, სადაც აღნიშნავდა რომ ეს ყველაფერი იმისთვის იქნა გაკეთებული, რომ ირანში კომუნისტურ პარტიას (თუდე) არ ჩაეგდო ხელში ძალაუფლება. თუმცა ეს მტკნარი ტყუილი იყო, რადგანაც მოსადეყი არ იყო კომუნისტი და კომუნისტურ პარტიასთან საკმაოდ ორაზროვანი ურთიერთობა ჰქონდა. ამაზე თუნდაც ის მეტყველებს, რომ დინ აჩესონი (ტრუმენის სახელმწიფო მდივანი) მას მოიხსენიებდა, როგორც: ”მდიდარი, რეაქციული, ფეოდალურად მოაზროვნე სპარსელი, რომლის კომუნისტური პარტიის მიმართ თაგარძნობა ძნელი წარმოსადგენია”.

კიდევ ერთი არგუმენტი იმ მოსაზრების გასამყარებლად, რომ ირანის პრემიერ-მინისტრი მოჰამედ მოსადეყი არ იყო სიმპატიით განწყობილი კომუნისტური პარტიის მიმიართ – ის 1951 წელს მკაცრად გაუსწორდა თუდეს (კომუნისტური პარტია) მიერ ორგანიზებულ დემონსტრაციას, რომლის დროსაც 100 ადამიანი დაიღუპა და 500 დაიჭრა.

შეგახსენებთ, რომ იმდროინდელი ირანი საკამოდ დემოკრატიული ქვეყანა იყო და შაჰის როლი ქვეყნის მართვაში სიმბოლურამდე იყო დაყვანილი, ანუ მას არანაირი რეალური ძალაუფლება არ გააჩნდა. სწორედ ამიტომაც ამერიკული CIA რუზველტის მეთაურობით შაჰს დაუკავშირდა და განუცხადა, რომ დუაიტ ეიზნჰაუერი და უინსტონ ჩერჩილი მის მხარეს არიან და მოსადეყის დამხობას აპირებენ. ამერიკელებმა შაჰი დაარწმუნეს იმაში, რომ გამოეცა ბრძანება, რომლის თანახმადაც მოჰამედ მოსადეყს ატოვებინებდნენ თანამდებობას და მის მაგივრად ფაზლოლუ ზაჰედს ნიშნავდა, რომელიც ნაცისტებთან თანამშრომლობის გამო ბრიტანელებს ჰყავდათ დაპატიმრებული. რა თქმა უნდა მოსადეყი არ დაემორჩილა შაჰის ბრძანებას და განაცხადა, რომ მხოლოდ პარლამენტს შეუძლია თანამდებობიდან მისი ჩამოშორობა და უცხოელი აგენტების დახმარებით შაჰი სახელმწიფო გადატრიალების ორგანიზებაში დაადანაშაულა. მოვლენების ამგვარი განვითარების გამო შეშინებული შაჰი ქვეყნიდან გაიქცა და რომს შეაფარა თავი.

1953 წელს თეირანში შესრულებული გრაფიტი Yankee go home ”ამერიკელებო გააჯვით”

16 აგვისტოს თეირანში მოსადეყის მხარდასაჭერი და შაჰის და აშშ-ის საწინააღმედეგო მასობრივი დემონსტრაცია გაიმართა, რომელიც ნაციონალური ფრონტის მიერ იყო ორგანიზებული.

ამ ყველაფრის შემხედვარე კერმიტ რუზველტმა და CIA-მ მიიღეს გადაწყვეტილება აშშ-ის საელჩოში არსებული ფულის მასობრივი გამოყენებების შესახებ მოსადეყის წინააღმდეგ გადატრიალების მოსაწყობად. სხვადასხვა ინფორმაციით აშშ-ს ირანში სახელმწიფო გადატრიალების მოწყობა 1-დან 19 მლნ. $-მდე დაუჯდა. ხალხის მასობრივი მოსყიდვით, პროვოკაციების წახალისებით და მოსადეყის მხარდამჭერებზე თავსდასხმების მეშვეობით ამერიკელებმა მაინც შეძლეს გადატრიალების ბოლომდე მიყვანა.

9 საათის განმავლობაში მიმდინარეობდა შეტაკებები მოსადეყის ერთგულ ჯარისკაცებს და ამერიკელების მიერ მოსყიდულ მეომრებს შორის. 300 ადამიანამდე დაიღუპა და უამრავი დაშავდა, სანამ შეტაკებები არ შეწყდა.

შემდგომი 25 წლის განმავლობაში ირანი აშშ-ის იმდენად ახლო მოკავშირე იყო, რომ მოსადეყისთვის ეს ალბათ შოკისმომგვრელი იქნებოდა. შაჰმა საკუთარი ქვეყანა მთლიანად ჩაუგდო ხელში ამერიკელ ჯარისკაცებს და სადაზვერვო ორგანიზაციებს, რათა ის გამოეყენებინათ როგორც პლაცდარმი ცივი ომის დროს საბჭოთა კავშირის წინააღდეგ.

სახელმწიფო გადატრიალების შემდეგ CIA-მ ყოველწლიურად ირანელი რელიგიური ლიდერების – აიათოლების დაფინანსება დაიწყო, რათა მათი კეთილგანწყობა არ დაეკარგა. 1953 წლიდან 1977 წლამდე ამერიკელები ყოველწლიურად 100-400 მლნ. $-მდე უხდიდნენ აიათოლებს და უმაღლეს რელიგიურ მსახურებს, იქამდე ვიდრე 1977 წელს პრეზიდენტ კარტერმა ეს ფინანსური დახმარება უეცრად არ შეუწვიტა მათ.

1953 წელს ამერიკელების მიერ ირანში მოწყობილი გადატრიალების შედეგად ირანში დიდი ხნით დასამარდა დემოკრატია. მოჰამედ მოსადეყი საკმაოდ დემოკრატიული მმართველი გახლდათ და პროგრესული რეფორმების გადატრებას ცდილობდა საკუთარი ქვეყნის მოდერნიზაციისთვის, თუმცა აშშ-დიდი ბრიტანეთის დუეტმა გადაწყვიტა სამხედრო გადატრიალების მოწყობა. სწორედ CIA-ის მიუძღვის ლომის წვილი ირანში რელიგიური ფუნდამენტალიზმის წახალისებაში, რის შედეგებსაც ირანის მოსახლეობა დღესაც იმკის.

ამერიკულმა დრონმა ”შემთხვევით” 30 ავღანელი ფერმერი მოკლა

ამერიკულმა დრონმა, რომელიც ”ისლამური სახელმწიფოს” დაჯგუფებს უტევდა, შემთხვევით 30-მდე ავღანელი ფერმერი მოკლა, რომლებიც მძიმე დღის შემდეგ მინდორში ისვენებდნენ.

© Reuters

”ოთხშაბათის თავდასხმის შედეგად კიდევ 40-მდე ადამიანი დაიჭრა, რომელთაც შემთხვევით დაესხნენ თავს ამერიკული ძალები. ავღანელ ფერმერებს აღმოსავლეთ პროვინციაში, ნანგარჰარში თხილის შეგროვება ახალი დამთავრებული ქონდათ , როდესაც ეს ტრაგედია დატრიალდა” – ავღანელი ოფიციალური პირების მიერ გავრცელებულ ინფორმაციას Reuters ციტირებს.

ავღანეთის თავდაცვის სამინისტრომ და ამერიკელმა მაღალჩინოსანმა ქაბულში დაადასტურეს დრონის თავდასხმა, თუმცა მშვიდობიანი მოსახლეობის მსხვერპლის შესახებ დეტალური ინფორმაცია არ გაუჟღერებიათ.

ავღანეთში ასობით მშვიდობიანი მოქალაქე დაიღუპა მაშ შემდეგ, რაც მიმდინარე თვეში თალიბანს და აშშ-ის შორის მშვიდობიანი მოლაპარაკებები ჩაიშალა. თალიბანმა გააფრთხილა აშშ-ის პრეზიდენტი დონალდ ტრამპი, რომ ის ინანებს თავის გადაწყვეტილებას შეეწყვიტა მოლაპარაკებები, რომლის მეშვეობითაც შესაძლებელი იყო 18-წლიანი ომის შეწყვეტა და პოლიტიკური მდგომარეობის დარეგულირება.

გაეროს ინფორმაციით ავღანეთში ამა წლის პირველ ნახევარში 4000-მდე მშვიდობიანი მოქალაქე დაიღუპა ან დაიჭრა. ამაში კი ლომის წვლილი აშშ-ის ხელისუფლებას და მის მიერ ორკესტრირებულ დასავლურ კოალიციას მიუძღვის.

”ნარკოტიკები, ნავთობი და ომი” – აშშ ავღანეთში, კოლუმბიასა და ინდოჩინეთში

Peter-Dale-Scott-whywhatwhyDOTorg.jpg
კანადელი დიპლომატი, პიტერ დეილ სკოტი თავის წიგნში ”ნარკოტიკები, ნავთობი და ომი” აშშ-ის სადაზვერვო სამსახურების, ნარკომაფიის და ნავთობის ბიზნესის ინტერესთა თანაკვეთაზე საუბრობს. 

II მსოფლიო ომის შემდეგ ნარკოტიკები აშშ-ის საგარეო პოლიტიკის ინსტრუმენტად იქცა: აშშ-ის დომინირების სტრატეგია სხვადასხვა ადგილობრივ რადიკალურ დაჯგუფებებთან ალიანსებს საჭიროებს, რომლებიც შუამავლის როლს თამაშობენ და საკუთარ ქვეყანაში ყველაზე სისხლიან საქმეს ასრულებენ აშშ-ისთივს. (გავიხსნეოთ მაგალითად ”სირიის ზომიერი ოპოზიცია”, რომლებიც უკანონო ბანდ-ფორმირებებს წარმოადგენდნენ, მაგრამ ამერიკელებიც მფარველობით სარგებლობდნენ. ასევე ახალო აღმოსავლეთში ისეთი ტერირისტული ორგანიზაციები, როგორებიცაა ”ალ-ქაედა და ”თალიბანი” საკუთარი არსებობის საწყის ეტაპზე სწორედ ამერიკელების დახმარებით და ხელშეწყობით სარგებლობდნენ) 

იქადან გამომდინარე რომ ოფიციალურად მსგავსი რადიკალური, ხშირ შემთხვევაში დანაშაულებრივი ჯგუფების ფინანსირება ოფიციალურად შეუძლებელია, ვაშინგტონი არაოფიციალურად ნებას რთავს მათ ნარკოწარმოებით დაკავდნენ და ნარკოვაჭრობით ფული იშოვონ, საკუთარი ინტერესების გატარების პირობით.
5156F6sCxtL._SX331_BO1,204,203,200_.jpg
ისტორიის განმავლობაში ხშირი იყო ამერიკელების ალიანსები სიცილიურ მაფიასთან, ნიკარაგუულ ”კონტრასთან”, კოსოვოს განმათავისუფლებელ არმიასთან, კოლომბიურ ”აუტოდეფენსასთან” და ა.შ. ნარკოტიკების მეშვეობით აშშ მარიონეტული რეჟიმების და ტერორისტული ორგანიზაციების დაფინანსებას ახერხებდა და  საიდუმლო ოპერაციების დაგეგმვის საშუალებას იტოვებდა ცენტრალურ სადაზვერვო სააგენტოსთან დაკავშირებული ბანკების მეშვეობით. აშშ-ის ამგვარი პოლიტიკის შედეგად გლობალურად ნარვაჭრობის რეკორდული ზრდა ფიქსირდება, რაც ბევრ ქვეყანაში არასტაბილურობის ერთ-ერთი გამომწვევი მიზეზია.
დეილ სკოტის წიგნში დეტალურად არის განხილული ის სქემა, რომლის მეშვეობითაც აშშ მოქმედებს. ამ მასალების გაცნობის შედეგად ის გავრცელებული მითი იმსხვრევა, რომლის თანახმადაც აშშ და ნატო ნარკოტიკების გავრცელების წინააღმდეგ ერთობლივად იბრძვიან.
17308990_1311619798905972_5311616930851756577_n-1.jpg

Dagbladet: აშშ-ში აღარაა დემოკრატია, იქ ფინანსური ელიტების ძალაუფლებაა.

იმის გათვალისწინებით რა სისწრაფით მიემართება აშშ ავტოკრატიული მმართველობისკენ, ევროპას ყველა საფუძველი გააჩნია არ მისდიოს მათ მაგალითს, წერს ავტორიტეტული ნორვეგიული გამოცემა.

1035187812_0_146_2999_1846_600x0_80_0_0_efdc7d9e0730637090b17b69655a0b3c.jpg

ბოლო ათწლეულების განმაავლობაში აშშ დემოკრატიიდან, სადაც რეალური ძალაუფლება ხალხს ეკუთვნის ოლიგარქიატში გადაიზარდა, სადაც ფინანსური ელიტები, რომლებიც როგორც მემარჯვენე, ასევე მემარცხენე პოლიტიკური სპექტრის უკან დგანან, კოორდინირებულად მართავენ ქვეყანას, წერს ნორვეგიელი მწერალი, პუბლიცისტი და ისტორიის ექსპერტი ჰანა ნაბინტუ ჰერლანდი (Hanne Nabintu Herland) სტატიაში ”აშშ – ვარდნადი ვარსკვლავი”, რაც ნორვეგიულ გაზეთ Dagbladet-ში გამოქვეყნდა.

 

ის ფაქტი, რომ ნოამ ჩომსკი, ყველაზე გავლენიანი ამერიკელი ინტელექტუალი და მსოფლიოში ყველაზე ციტირებადი მეცნიერი, პირდაპირ წერს იმაზე რომ აშშ ტერორის ყველაზე მსხვილ წყაროდ იქცა, გავმწუხრებს. უკვე დიდი ხნის განმავლობაში ცნობილია, რომ ჩომსკის აზრით აშშ აღარ შეიძლება მიჩნეულ იქნას დემოკრატიად, არამედ უფრო ერთპარტიულ სახელმწიფოს ემსგავსება, სადაც ოლიგაქრიული ელიტები ხალხის სახელით და ხშირ შემთხვევაში ხელხის ინტერესების საწინააღმდეგოდ მართავენ ქვეყანას” – წერს ავტორი.

ავტორს მოყავს ასევე პირნსტონის უნივერსიტეტის ახალი კვლევა, სადაც ანალოგიური დასკვნები კეთდება. აღნიშნულ კვლევას შეგიძლიათ ამ ბმულზე გაიცნოთ (https://bit.ly/2EYnwq5)

სტატიის ავტორის აზრით ევროპამ არ უნდა მისდიოს აშშ-ის მაგალითს, რადგანაც ეს საკმაოდ შემაშფოთებელია.

 

ნობელის პრემიის ლაურეატმა მშვიდობის დარგში ობამამ 23,144ბობმბი ჩამოაგდო 2015 წელს ახლო აღმოსავლეთში

1026859045

გასული წლის განმავლობაში აშშ-მ 20 000 ბომბზე მეტი ჩამოაგდო ძირითადად მუსლიმებით დასახლებულ ქვეყნებში: სირიაში, ერაყში, ავღანეთში, იემენში, სომალში და პაკისტანში საერთაშორისო ურთიერთობების საბჭოს  (Council on Foreign Relations) მიერ ჩატარებული კვლევის მიხედვით.

7 იანვარს გამოქვეყნებულ სტატიაში მაიკა ზენკო ამტკიცებს, რომ აშშ-მ 2015 წლის 1 იანვრიდან 23 144 ბობმა ჩამოაგდო 6 სხვადასხვა ქვეყანაში: 22 110 ერაყში და სირიაში; 947 ავღანეთში; 58 იემენში; 18 სომალში და 11 პაკისტანში.

სტატიის ორიგინალი შეგიძლიათ ამ ბმულზე იხილოთ – http://on.cfr.org/1SEIIEG

სამწუხაროდ ამერიკელების ეს  სტრატეგია არ მუშაობს და საომარი მოქმედებები ქვეყნებს უარეს მდგომარეობაში აგდებენ. მაგალითად ავღანეთში 947 ჩამოგდებული ბომბის მიუხედავად დღესდღეობით თალიბანი ავღანეთში ყველაზე დიდ ტერიტორიას აკონტროლებს 2001 წელს დაწყებული ომის შემდეგ. აშშ უკვე მე-16 წელია რაც ავღანეთში ომს აწარმოებს, ბარაკ ობამას მიერ ომის დამთავრების შესახებ უამრავი დაპირებების მიუხედავად.

ისლამური სახელმწიფო Made in USA

”ისლამური სახელმწიფო” არის ამერიკული პროდუქტი, ხოლო მოსულის და ერ რამადის (ერაყული ქალაქები) დაცემა – წინასწარ დაგეგმილი სცენარი. ეს თან რიგითი მოქალაქის აზრი კი არ გახლავთ, არამედ ამერიკული სადაზვერვო ორგანიზაცია DIA აცხადებს ამის შესახებ. DIA-ს შვიდგვერდიან მოხსენებაში დეტალურადაა საუბარი ”ისლამური სახელმწიფოს” შექმნის სხვადასხვა ეტაპებზე. სხვადასხვა დასავლურ ქვეყანაში არ არის გასაკვირი, რომ ეს დოკუმენტი თითქმის შეუმჩნეველი დარჩა, მხოლოდ გერმანულმა პრესამ გააშუქა აქტიურად ეს მოხსენება.

DIA-ს ანგარიში გამოქვეყნებულ იქნა ინფორმაციის თავისუფლების კანონის ფარგლებში და 2012 წლის აგვისტოთი თარიღდება. ეს დოკუმენტი იყო აბსოლუტურად საიდუმლო და მისი გამოყენება მხოლოდ ერთეულ ამერიკულ ინსტიტუტებში იყო ნებადართული (სახელმწიფო უსაფრთხოების სააგენტო, სახელმწიფო დეპარტამენტი, სამხედრო დაზვერვა, ცენტრალური სადაზვერვო სააგენტო) მაგრამ ადრე თუ გვიან ყველაფერი სააშკარაოზე გამოდის და ამ დოკუმენტის შესახებაც საჯაროდ ყველასთვის ცნობილი გახდა.

ანგარიშის თანახმად ვაშინგტონმა ”ისლამური სახელმწიფოს” არსებობის შესახებ უკვე 2012 წელს იცოდა, მაგრამ ამის მიუხედავად აგრძელებდა ”ალ-ქაიდა”-ს და ”ერაყის ისლამური სახელმწიფოს” ფინანსურ მხადაჭერას. ამერიკელები აგრეთვე წვრთნიდნენ ამ დაჯგუფებების ბოევიკებს. აშშ ”ისლამური სახელმწიფოს” ზრდას განიხილავდა, როგორც საკუთარი გეოპოლიტიკური მიზნების განხორციელებისთვის აუცილებელ მომენტს. ბაშარ ასადის რეჟიმის იზოლაციისთვის და ირანის ზრდადი გავლენის შესაჩერებლად ამერიკელებს სურდათ რეგიონში ”ალტერნატიული” მოთამაშის ყოლა ”ისლამურ სახელმწიფოს” სახით, რომელიც აშშ-ს მოწინააღმდეგებს გაუსწორდებოდა. სწორედ ამიტომაც ამერიკელების თვალს ხუჭავდნენ ჯიხადისტების არსებობაზე და ”ისლამური სახელმწიფოს” არ იმჩნევდნენ.

მაგრამ ეს ყველაფერი არ არის. აშშ-ს თავდაცვის სამინისტრო ვარაუდობდა, რომ სხვა ორგანიზაციებთან ერთად ”ისლამური სახელმწიფო ერაყი”ერაყში და სირიაში გამოაცხადებდა ”ისლამური სახელმწიფოს” შექმნის შესახებ. ისინი პროგნოზირებდნენ ასევე რომ ერაყული ქალაქები მოსული და ერ-რამადი დაემხობოდა. ანგარიშში საუბარი ასევე იმაზე თუ რას გამოიწვევს ”ისლამური სახელმწიფოს” განვითარება და კრიზი ახლო აღმოსავლეთში. მოხსენებაში წერია, რომ სამომავლოდ ჩვენ ვიხილავთ ომს ”სხვისი ხელებით”, სადაც აქტიურად იქნებიან ჩართულნი ჩინეთი, რუსეთი და ირანი.

მაშინ როდესაც აშშ სირიაში ე.წ. ”ზომიერ ოპოზოციას” ეხმარებოდა, მათ ნათლად ჰქონდათ გათვიცნობიერებული ის ფაქტი, რომ ”ისლამური სახელმწიფო” დღითიდღე ძლიერდებოდა. და ბოლო 1 წლის განმავლობაში ამერიეკელები ვითომდა ”ისლამური სახელმწიფოს” წინააღმდეგ იბრძოდნენ, რეალურად კი არაფერს არ აკეთებდნენ მათ გასანადგურებლად.

ტერორისტები აშშ-ს სამსახურში

ამერიკის შეერთებული შტატები, პლანეტის მოსახლეობის უმრავლესობისათვის დემოკრატიასთან და ადამიანის უფლებების დაცვასთან ასოცირდება. პოლიტიკაში გაუთვიცნობიერებული ზოგიერთი ადამიანი, შეერთებულ შტატებზე საუბრისას, ისეთი პათოსით საუბრობს ამ უკანასკნელზე, გეგონება, იგი არა სახელწმიფო (რომელიც საკუთარი ინტერესებით მოქმედებს საერთაშორისო არენაზე), არამედ რაიმე ჰუმანიტარული ორგანიზაციაა, რომელიც უხვად გასცემს თანხებს სხვა ქვეყნების დასახმარებლად, დემოკრატიის და თავისუფალი სოციალური წესრიგის დანერგვა, განმტკიცებაში. თუმცა, ძალიან ცოტამ თუ იცის, რომ შეერთებული შტატები თავისი გეოპოლიტიკური ამოცანების გადაწყვეტისათვის ტერორისტებთან თანამშრომლობასაც არ ერიდებოდა, რისი არა ერთი დამატკიცებელი საბუთი არსებობს. განსაკუთრებით, ამერიკის მიერ, ტერორისტული ორგანიზაციების გამოყენებაზე საუბარი, 1990-იანი წლების, საბჭოთა კავშირის დაშლის შემდგომ გახდა ცნობილი. ეს ის პერიოდია, როდესაც მთავარი გეოპოლიტიკური მოწინააღმდეგე, საბჭოთა კავშირის სახით,  გაჰქრა მსოფლიო პოლიტიკური სცენიდან და საერთაშორისო არენაზე, როგორც ერთადერთი გეოპოლიტიკური არბიტრი დარჩა შეერთებული შტატები. როგორც უკვე აღვნიშნეთ, ამერიკის შეერთებული შტატები ტერორისტებს საკუთარი გეოპოლიტიკური ინტერესების რეალიზაციისათვის იყენებდა. როდესაც გეოპოლიტიკურ ინტერესებზე ვსაუბრობ, ვგულისხმობ მათ გამოყენებას გეოპოლიტიკური მოწინააღმდეგის გასაშავებლად, იმ პერიოდისათის ასეთ მოწინააღმდეგე გახლდათ, კომუნისტური საბჭოთა კავშირი. ასეთი ტიპის ტერორისტულ ორგანიზაციას წარმოადგენდა არა მარტო ”ალ ქაიდა”, არამედ ის ორგანიზაციები, რომლებსაც ”ალ ქაიდამდე” იყენებდა შუაგულ ევროპაში, თავისი გეოპოლიტიკური ინტერესებისათვის. ევროპაში და კერძოდ იტალიაში მოქმედი, ასეთი ტიპის ერთ-ერთი ტერორისტული ორგანიზაციის  კოდური სახელწოდება გახლდათ „გლადიო“ (ქართ. ხმალი). აღნიშნული საიდუმლო ტერორისტულ ორგანიზაციაში ახალწვეულების მიღება შევსება ხდებოდა იტალიის ულტრა მემარჯვენე, ფაშისტური ორგანიზაციის წევრებიდან. ამ საიდუმლო ქსელის მიზანს წარმოადგენდა, ტერორისტული აქტების მოწყობა იტალიაში, მშვიდობიანი მოსახლეობის წინააღმდეგ, შემდგომში ტერორისტული აქტების დაბრალების მოტივით მემარცხენე კომუნისტური ორგანიზაციებისათვის, რომლებიც იმ პერიოდისათვის საკმაო პოპულარობით სარგებლობდნენ იტალიურ საზოგადოებაში. მაშინ აღნიშნული მეთოდი, ძალიან კარგად მოქმედებდა იტალიური საზოგადოების განწყობაზე და დიდ საქმეს უკეთებდნენ იტალიელი ტერორისტები, შეერთებულ შტატებს მემარხცენე ძალების დისკრედიტაციის საქმეში. ოპერაცია „გლადიოს“ დაწყებიდან, კერძოდ 1969 წლიდან- 1987 წლის განმავლობაში, ტერორისტული აქტების რაოდენობა 14 591-ით განისაზღვრა, რასაც მოჰყვა  491  ადამიანის სიკვდილი და 1181 ადამიანის დაშავება.

აღნიშნული ტერორისტული აქტები უშუალოდ, ამერიკის და ნატოს პატრონაჟის ქვეშ რომ ხდებოდა, 1974 წლის სასამართლო სხდომაზე აღიარა, ამ პროცესებში მონაწილეობის მიღებისათვის ბრალდებულმა, ყოფილმა იტალიის სამხედრო დაზვერვის შეფმა ვიტო მიჩელიმ: „ ეს საქმე ამერიკის შეერთებულმა შტატებმა და ნატომ გააკეთეს და მათ მომიწოდეს, რომ  მე ჩავრთულიყავი.“

როგორც შემდგომ გაირკვა, აღნიშნულ საქმეში ჩართული იყვნენ ამათუიმ ფორმით, აღმასრულებელი ხელისუფლების და ძალოვანი სტრუქტურების ზედა ეშელონების, თითქმის მთლიანი შემადგენლობა. ზემოთ გადმოცემული ტერორისტული ორგანიზაციის მსგავს შენაერთებს, ამერიკელები იყენებდნენ თითქმის ყველა იმ ქვეყანაში, სადაც მემარცხენე ძალები საზოგადოებაში მაღალი რეიტინგით და მასობრივი მხარდაჭერით გამოირჩეოდნენ. ამ მხრივ აღსანიშნავია ნატოს წევრი თურქეთიც, სადაც „გლადიოს“ ტიპის ორგანიზაცია „კონტრ-გერილია“  მოქმედებდა, რომელიც შიშის ზარს სცემდა ადგილობრივ მოსახლეობას და განსაკუთრებით მემარცხენეებს. ევროპულ სახელმწიოფოებში არსებული ტერორისტული ორგანიზაციების მომზადებას და აღჭურვას ახდენდნენ ამერიკელი ინსტრუქტორები, რომლებიც დაინტერესებული ქვეყნებში ქმინდნენ ტერორისტთა მოსაზამზადებელ ბაზებს. ზოგიერთი გამორჩეული ოფიცრები კი მიჰყავდათ ამერიკაში და იქ უტარებდნენ ინსტრუქტაჟს. მაგალითად, „კონტრ-გერილიის“  გამორჩეულ ოფიცრებს Scool of the Americas (SOA)-ის ბაზაზე უტარებდნენ მომზადებას. თუ თურქ მკვლევარ ჩელიკს დავესესხებით- „მეთოდების სწავლების თვალსაზრისით აშშ-ში განლაგებული SOA-ს  ტერორისტული ცენტრი თითქმის არაფრით განსხვადებოდა ალ ქაიდას ტერორისტული ცენტრებისგან ავღანეთში. ისინი „მწვანე  ბერეტების“ მეთვალყურეობის ქვეშ, მათ ასწავლიან, როგორ  შეიძლება ადამიანის წყნარად და ჩუმად მოკვლა, მისთვის დანის ჩაცემა ან მისი დახრჩობა.“ აქვე აღსანიშნავია, რომ ამერიკელების მიერ მომზადებული ტერორისტები თეორიული საკითხებს გადიოდნენ მკაცრად გასაიდუმლოებული სახელმძღვანელო ე.წ. Field Manual-ით, სადაც ერთ-ერთ პუნქტში, ყურადღება გამახვილებეულია თუ როგორ განახორციელონ მშვიდობიანობის დროს ძალადობის აქტები და შემდგომ, როგორ უნდა გადააბრალონ აღნიშნული კომინისტებს.

ზბიგნევ ბჟეზინსკი

ზბიგნევ ბჟეზინსკი

გლადიოს და კონტრ-გერიილიის ტიპის ტერორსტული საიდუმლო გასამხედროებული ორგანიზაციები ამერიკელებს თითქმის ყველა ევროპულ სახელწმიფოში ჰქონდათ, ამიტომ დეტალების განხილვა შორს წაგვიყვანს. სწორედ ამ მოტივით, რომ დარწმუნდეს მკითხველი ამერიკელების თანამშრომლობაზე ტერორისტულ ორგანიაციებთან, ბლოგის ბოლოში ამონარიდს მოვიყვან ზბიგნევ ბჟეზინსკის ინტერვიუდან, რომელიც მისცა 1998 წელს  ერთ-ერთ ფრანგულ გამოცემა “ნუველ ობსერვატერს“_  ყოფილმა ცსს-ს დირექტორმა რობერტ გეითსმა თავის მემუარებში აღნიშნა, რომ ამერიკულმა სპეცსამსახურებმა დაიწყეს ავღანელი მოჯახედების დამხარება, საბჭოთა ჯარების შესვლამდე 6 თვით ადრე. იმ პერიოდში თქვენ ბრძანდებოდით პრეზიდენტ კარტერის მრჩეველი ნაციონალური უსაფრთხოების საკითხებში, თქვენ იყავით საქმის კურსში. ტქვენ ეთანხმებით გეითსის სიტყვებს? ბჟეზინსკი: კი, რა თქმა უნდა. ოფიციალური ვერსიით ცსს-მ მოჯახედების დამხარება დაიწყო 1980 წელს, მას შემდეგ, როდესაც  საბჭოთა ჯარები შევიდნენ შევიდნენ ავღანეთში 1979 წლის 24 დეკემბერს. თუმცა, სინამდვილეში საქმე ცოტა სხვაგვარად იყო. პირველი დირექტივა  საიდუმლო დახმარების თაობაზე ქაბულის პროსაბჭოთა რეჟიმის წინააღმდეგ, პრეზიდენტმა კარტერმა ხელი მოაწერა 1979 წლის 3 ივლისს. სწორედ იმ დღეს, მე მივწერე მოხსენებითი წერილი, სადაც განვამრტე, რომ ეს დახმარება გამოიწვევდა საბჭოების სამხედრო ჩარევას.  –მიუხედავად ამ რისკისა, თქვენ იყავით მომხრე აღნიშნული საიდუმლო ოპერაციის. მაგრამ, იქნებ თქვენ გქონდათ სურვილი საბჭოების ამ ომში ჩათრევის და ყველა ღონეს ხმარობდით მათ პროვოცირებისათვის?  ბჟეზინსკი: მთლად მასე არ აგახლავთ. ჩვენ არ გვაიძულებია რუსები ჩართულიყვნენ, მაგრამ ჩვენ სრულიად შეგნებულად გავზარდეთ ალბათობა იმის, რომ მათ ეს გაეკეთებინათ. –თქვენ არ ნანობთ, რომ დახმარებას უწევდით ისლამურ ფუნდამენატლიზმს, აიარაღებდით და კონსულტაციებს უწევდით მომავალ ტერორისტებს? ბჟეზინსკი: რა არის უფრო მნიშვნელოვანი მსოფლიო ისტორიისთვის? თალიბანი თუ საბჭოთა იმპერიის დაცემა? რამოდენიმე მგზნებარე ისლამისტი თუ ცენტრალური ევროპის განთავისუფლება და ცივი ომის დასასრული? ირაკლი ბენუა